| (1919-2000, hij
overleed zeer kort na de publicatie van dit boek) beschijft in enkele
autobiografische
verhalen zijn zeer armoedige jeugd in Haarlem, Utrecht en Rotterdam,
zijn schooltijd en zijn eerste pogingen om journalist te worden, de
oorlog, zijn onderduik en de periode na de bevrijding, toen hij moest
kuren vanwege TBC. Het is een mooi portret van een bijzonder neurotische
joodse jongen met een buitensporige ambitie om zijn eigen milieu te
ontstijgen en journalist te worden. Gedurende de Duitse bezetting heeft
Velleman een moeilijke en gevaarlijke onderduik met vele verschillende
adressen en als de oorlog eindigt moet hij nog lang kuren in sanatorium
'Zonnestraal' in Hilversum. Velleman werd later buitenland correspondent
in verschillende Europese steden. Onderhoudend en vlot geschreven met
veel fraaie anekdotes uit zijn leven. |
